3- بررسی و عیب یابی بیمار قبل از عمل.

بررسی بینی بیمار و پیدا کردن ناهنجاری های های آن اولین گام مهم در جراحی زیبایی بینی است. این ناهنجاری ها در واقع عبارت از به هم خوردن هماهنگی اجزاء بینی نسبت به یکدیگر و نیز هماهنگی کل بینی نسبت به اجزاء صورت می باشد . در ارزیابی اجزاء ساختمانی بینی باید به اصول زیبایی با هدف ایجاد هماهنگی در تعیین جایگاه مناسب هر کدام از این اجزاء آگاهی کامل داشته باشیم. مثلا بدانیم سوراخ ها نسبت به آنچه باید باشند بزرگترهستند.یا پره ها ی بینی باید کوچکتر شوند تاهماهنگی برقرار شود.یاجلو زدگی نوک بینی باید کم شود تا هماهنگی برقرار شود.ویا در ارتباط با کل صورت بینی به نسبت بزرگتر است.یا اینکه جلو و عفب بودن فک ها بررسی شوند. مثلا اگر فک بالا رشد نکرده و عقب باشد اگر بینی درست عمل شده باشد باز هم زیبایی به علت عقب بودن فک کامل برقرار نشده و شخص علیرغم اینکه بینی اش بدون عیب شده ولی رضایت کامل از عمل خود حاصل نمیکند.

البته در ایجاد هماهنگی ممکن است اختلاف نظر باشد. ولی درصد بالایی ازجراحان نظریه هنرمندان معروف را در این مورد پذیرفته اند. در این میان نظرات هنرمند معروف آقای لئوناردو داوینچی بسیار پذیرفته تر است . ایشان با ترسیم خطوط افقی و عمودی در روی صورت در حالت های روبرو و نیمرخ تناسب های لازم دربینی و اجزاء صورت را به خوبی به تعریف در آورده است:
خطوط افقی :
این خطوط بر طبق طراحی ایشان از بالا به پایین بوده و به ترتیب خط اولی از رستنگاه مو، خط دومی از روی ابروها و خط سومی از قاعده بینی و چهارمی زیر چانه به طور افقی می گذرند و بدین ترتیب صورت انسان را به سه منطقه فوقانی، میانی، و تحتانی تقسیم می کند . اندازه این سه قسمت در یک صورت ایده آل باید مساوی همدیگر باشد.
خطوط عمودی:
این خطوط همانطور که در تصویر می بینیم شش عدد هستند که به موازات هم بوده و به ترتیب چهارتای آنها از گوشه های داخلی و خارجی چشم ها و دوتای دیگر از کناره های صورت می گذرند.
بر طبق این نظریه خطوطی عمودی پهنای صورت انسان را در یک صورت ایده آل به پنج قسمت تقسیم می کند که هر قسمت به پهنای یک چشم شخص است . یعنی پهنای صورت ایده آل در یک شخص بایستی پنج برابر پهنای یک چشم آن شخص باشد.
شماره131-

two9

اینک با توجه به نکات فوق به ارزیابی بینی میپردازیم:
1- پهنای بینی :
همانطور که در تصاویر فوق مشاهده می شود کناره های بینی باید با خطوطی که از گوشه های داخلی چشم ها به پایین عمود شده مماس باشند. در صورتی که کناره های بینی از این خط تجاوز نماید بینی پهن محسوب شده و لذا باید در جراحی به اندازه مناسب باریک شود.

2-وضعیت نوک بینی:

در نیمرخ انسان نوک بینی برجسته ترین قسمت بینی به سمت جلو است . حال اگر در بررسی بیمار نوک بینی عقب تر از خط پشت بینی قرار داشته باشد نوک بینی عقب رفته یا گمشده ویا پخ محسوب می شود. در این جا برای علت یابی آن دو ایراد ممکن است وجود داشته باشد: یک علت این که خط پشت بینی حالت قوز داشته و در نتیجه بالاتر از نوک قرار گرفته باشد.دیگر این که خط پشت بینی راست بوده ولی پایه یا ستون بینی کوتاه بوده و در نتیجه نوک بینی را به سمت لب کشانده است که در هر دو صورت نوک بینی ایراد دارو ناهنجار محسوب می شود و در نتیجه نیاز به اصلاح دارد.اینک بسته به علت بوجود آورنده ناهنجاری اصلاح هر کدام تکنیک های خاص خود را نیاز دارد.

3-زاویه لب و بینی :
این زاویه در نیمرخ باید حداقل 90 تا 95 درجه باشد که البته از نظر نویسنده 100- 110 درجه، زیباتر است. اگر این زاویه اندازه مناسب نداشته باشد باید اصلاح شود. باید توجه داشت که در آقایان زاویه کمتر مناسب تر است.
4-وجود قوز و سایر ناهمواری ها درخط پشت بینی:
هر گونه قوزدر پشت بینی ونیز وجود ناهمواری درسایر قسمت ها یا دیواره های بینی عیب حساب می شود که باید علت ساختمانی را پیدا و اصلاح نمود.
5-جلو یا عقب بودن فک پایین:
بر طبق نظریه آقای داوینچی چنانچه در طرح ایشان در تصویر نیمرخ دیده می شود، نواحی چانه، لب بالا و پیشانی در ناحیه ابروها همگی باید بر روی یک خط عمودی مماس باشند. حال چنانچه چانه شخص از این خط در جلو یا به عقب قرار گرفته باشد این حالت ناهنجاری محسوب شده و باید همزمان با عمل و یا بعد از عمل و در موقعیت دیگری اصلاح شود.

البته این نظریات آقای داوینچی بیشتر در کلیات خوب است و بویژه در به تناسب در آوردن قسمتهای نامبرده دربینی و صورت بخوبی میتوان از آن استفاده کرد. ولی به جزییاتی مهمی توجه ندارد مثلا تو بودن یا آویزان بودن ستون بینی یا بزرگ یا کوچک بودن پره ها یا میزان زاویه لب و بینی ویا پهن وباریک بودن نوک بینی و خیلی جزییات دیگر که اثرات تعیین کننده در زیبایی بینی دارد اشاره نشده. لذادر گزینش تکنیک عمل نظریه فوق میتواند قسمتی از راه نمای کار باشد و راه کارمناسب بهتر است با توجه به همه جوانب موثردرزیبایی” بینی- صورت” باشد.و مقداری هم سلیقه بیمار را در صورتیکه منطقی بنظر برسد باید در نظر گرفت.

6- بررسی حفره بینی و اشکالات تنفسی :
هر گونه عیب تنفسی باید بررسی شود. چنانچه آلرژی و هر گونه بیماری بینی دیگر وجود داشته باشد درمان دارویی نیاز دارد و چنانچه علت انسداد بینی، انحراف بینی، پولیپ، داخل آمدن کورنه ها به خط وسط و غیره باشد آن نیز باید به طور همزمان با جراحی زیبایی بینی اصلاح شود. عیوب نامبرده همزمان با عمل یا در موقع دیگری بعد از عمل باید اصلاح شود.

7- نکات دیگر:
نکات دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشد که بیمار در صحبت های خود با پزشک معالج ممکن است بدان ها اشاره نماید ویا پزشک معالج خود بدان ها برخورد نماید که آنها نیز در حد امکان باید اصلاح شوند.روی هم رفته کلیه مباحث ذکر شده فوق از این نظر مفید هستند که شخص اکنون قادر خواهد بود که باب صحبت های خود را به طور اصولی و با دید روشنی با پزشک خود باز کند و در این مورد با او همکاری کند.

نتیجه:
عدم هماهنگی و عدم تناسب جزءهای مختلف بینی نسبت به همدیگر و نیز عدم تناسب بینی با اجزاء صورت را ناهنجاری های بینی می گوییم که به آنها جزییات دیگری که در بالا ذکر شد باید به آنها اضافه کرد.
این ناهنجاری ها باید در بررسی حضوری و نیز با کمک تصاویر مختلف که در جهت های مختلف از صورت بیمار گرفته شده حتی الامکان مشخص شود.